z naszymi przyjaciółmi ze SNIPE TEAM MEWA! Sylwią i Szymonem :-)
dekoracja medalistów Mistrzostw Polski 2009
Mistrzostwa Poznania 2009I od czego by tu zacząć...?? Maraton żeglarski powoli za nami, jeszcze tylko jeden wyścig w Pucharze Europy i kolejny intensywny miesiąc przejdzie do historii.
A wszystko rozpoczęło się od Mistrzostw Poznania (11-12.07), gdzie niespodziewanie wypłyneliśmy na szerokie wody Kiekrza, wygrywając niedzielne biegi i całe regaty. To było niesamowicie budujące doświadczenie!! Uwierzyliśmy ,że po kiepskim początku sezonu, możemy dobrze popłynąć w ważnej imprezie! I tak się stało. Tydzień później, PORSCHE OPEN (18-19.07) również zakończyło się dla nas miłą niespodzianką w postaci III miejsca . Odetchnęliśmy z ulgą, znaleźliśmy w końcu optymalne ustawienie naszej SŁONKI i teraz mogliśmy się już ścigać z czołówką...nareszcie!! :-))
Wreszcie nastał długo oczekiwany dzień 20.07 i rozpoczęcie Mistrzostw Polski i Primavera Polish Open. Emocje sięgały zenitu. To nasza najważniejsza impreza w roku i każdy chce popłynąć jak najlepiej. Pierwszy dzień regat obfitował w silny wiatr, co nie wróżyło nam zbyt dobrze, ze względu na naszą wagę, ale walczyliśmy bardzo dzielnie zostawiając na pokładzie tylko stopy (! - wtajemniczenie wiedzą o co chodzi...:-) Po trzech wyczerpujących wyścigach zajmowaliśmy dopiero 10 miejsce i wydawało sie, że pewnie niewiele da się zrobić. Wtorek przywitał nas już lżejszym wiatrem i powiało optymizmem. Teraz dopiero nasza Słonka rozwinęła skrzydełka i pofrunęła... szczególnie na "pełnym"! Po sześciu wyścigach okazało się ,że możemy powalczyć o brąz Mistrzostw Polski !!! To była niesamowita okazja do spełnienia naszych żeglarskich marzeń, ale trzeba było o niego walczyć zaciekle z trzema załogami. Wszystko miało rozstrzygnąć się w ostatnim wyścigu!! Albo medal albo nic!!! Adrenalina wypełniła nasze ciała do ostatniej komóreczki, tym bardzie,że środowy wyścig odbywał się przy bardzo słabym wietrze, trzeba było umiejętnie wykorzystać najmniejsze szkwaliki aby płynąć... Walka do samego końca była niesamowicie zacięta i kosztował nas wiele sił,ale zakończyła się sukcesem!! Kiedy dopływaliśmy do mety, wiatr praktycznie ustał zupełnie i chyba siłą woli dopchnęliśmy łódke do jej linii. Kiedy sędzia odczytał numer na żaglu, myślałam ,że umrę z wysiłku psychicznego i ze szczęścia, że to już koniec i mamy MEDAL MISTRZOSTW POLSKI:-).
Jeszcze emocje nie opadły, a już minął jeden dzień odpoczynku i znowu ostra jazda na EUROPEAN CAP w międzynarodowym towarzystwie... ufffffff!!! Zmęczone ciało i głowa odmawiają już posłuszeństwa, ale trzeba walczyć do końca ...!!! Jak się zakończy ten żeglarski maraton??? dowiemy się w niedzielę...
